പ്രമുഖ വ്യക്തികൾ, മന്ത്രിമാർ, മേലുദ്യോഗസ്ഥന്മാർ, ആഫീസർമാർ തുടങ്ങി ആദരണീയരും, അധികാര സ്ഥാനത്തു ഇരിക്കുന്നവരുമായ ആളുകളെ എങ്ങിനെയാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്യേണ്ടത് എന്ന് പലർക്കും സംശയം ഉണ്ടാകാറുണ്ട്.

ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ രീതിയിൽ സാർ എന്ന അഭിസംബോധന സാധാരണമാണ്. മിലിട്ടറിയിലും മറ്റും ഇത് ഔദ്യോഗികമായി തുടരുന്നു. ആഫീസർമാരെ സാധാരണ രീതിയിൽ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത് ഈ രീതിയിലാണ്. സ്ത്രീകളെ മാഡം എന്നും വിളിക്കും. കേരളത്തിൽ പുരുഷനായാലും സ്ത്രീ ആയാലും സാർ വിളിക്ക് കുഴപ്പമില്ല. തങ്ങളുടെ യജമാന ഭക്തി കാണിക്കുന്നതിനു ഇടക്കിടെ സാർ പറയുന്നവരുമുണ്ട്. സ്കൂളിൽ കുട്ടികൾ അധ്യാപകരെ സാർ / ടീച്ചർ എന്നാണ് വിളിക്കാറ്. മറ്റൊരാളെ കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ സാർ കൂട്ടിച്ചേർത്തു അരവിന്ദൻ സാർ, കൃഷണൻ സാർ, ഗീത മാഡം, സംഗീത മാഡം എന്നിങ്ങനെയും പറയും. ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം സ്കൂളുകളിലും മറ്റും അധ്യാപികമാരെ മിസ്സ്‌ എന്നാണ് വിളിക്കുക.

ഹിന്ദിമേഖലയിൽ സർവസാധാരണമാണ് ജീ സംബോധന. പേരിന്റെ അവസാനം ജീ ചേർത്ത് വിളിക്കുന്നതും സാധാരണം. സാർജീ ന്നു സാറും ജീയും കൂട്ടി വിളിക്കുകയും ചെയ്യും. മന്ത്രിജീ, ഡയറക്ടർ ജീ തുടങ്ങി ഔദ്യോഗിക പദവിയോടൊപ്പവും ആകാം. സ്ത്രീയെയും പുരുഷനെയും ജീ കൂട്ടി വിളിക്കാം. സാർ വിളി പോലെ തന്നെ ഇടക്കിടക്ക് ജീ, ജീ എന്നും പറയാം.

മൂന്നാമത്തേത് ശ്രീ ആണ്. സാധാരണമല്ലെങ്കിലും പലരും ശ്രീ ഉപയോഗിച്ചും അഭിസംബോധന ചെയ്യാറുണ്ട്.

ഇതിൽ ഏതാണ് കൂടുതൽ ഉചിതവും സുഖവും ആയിട്ടുള്ളത് എന്ന് പരിശോധിക്കാം. എല്ലാം വിവിധ മേഖലകളിൽ, വിവിധ സന്ദർഭങ്ങളിൽ, വിവിധ ബന്ധങ്ങളിൽ വിളിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഏത് മെച്ചം എന്നൊന്നും ഒറ്റ വാക്കിൽ പറയാനാകില്ല.

അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന ആളെ ബഹുമാനിക്കുന്നതിലേറെ, തന്റെ താഴ്മയും വിധേയത്വവും സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ് സാർ വിളി. മിലിട്ടറിയിലും മറ്റും മേലുദ്യോഗസ്ഥന്റെ ആജ്ഞ തലയിലേറ്റി സ്വീകരിക്കുന്ന വാക്ക് കൂടിയാണത്. അത് ഒരു വിദേശ വാക്കും ഇംഗ്ലീഷ്കാരുടെ സംഭാവനയുമാണ്. വിളിക്കുന്നവന് ചിലപ്പോൾ അപകർഷതാ ബോധവും ഉണ്ടാകും. എങ്കിലും സാർ വിളിക്കാണ് പ്രചാരം.

ജീ എന്നത് ഹിന്ദി വാക്കാണ്. ബഹുമാനപൂർവം വിളിക്കുന്ന വാക്ക്. പലപ്പോഴും പേരോട് കൂടിച്ചേർത്തു വിളിക്കും. അതിൽ വിളിക്കുന്നവന്നു അധമബോധം വരുന്നില്ല. തിരിച്ചും ജീ ചേർത്ത് വിളിക്കാം. സാർ / മാഡം വാക്കിനു ആ സാധ്യതയില്ല.

ഇതെല്ലാം ചേർത്ത് നോക്കുമ്പോൾ പേരിനോട് ചേർത്തോ, അല്ലാതെയോ ജീ വിളിക്കുന്നതാണ് കൂടുതൽ ഉചിതവും സുഖവും എന്ന് തോന്നുന്നു. ശരിയായിരിക്കാം, അല്ലായിരിക്കാം.

അഭിപ്രായം പറയുമല്ലോ.

വി എ എൻ 05.05.2024

പ്രമുഖ വ്യക്തികൾ, മന്ത്രിമാർ, മേലുദ്യോഗസ്ഥന്മാർ, ആഫീസർമാർ തുടങ്ങി ആദരണീയരും, അധികാര സ്ഥാനത്തു ഇരിക്കുന്നവരുമായ ആളുകളെ എങ്ങിനെയാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്യേണ്ടത് എന്ന് പലർക്കും സംശയം ഉണ്ടാകാറുണ്ട്.

ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തെ രീതിയിൽ സാർ എന്ന അഭിസംബോധന സാധാരണമാണ്. മിലിട്ടറിയിലും മറ്റും ഇത് ഔദ്യോഗികമായി തുടരുന്നു. ആഫീസർമാരെ സാധാരണ രീതിയിൽ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത് ഈ രീതിയിലാണ്. സ്ത്രീകളെ മാഡം എന്നും വിളിക്കും. കേരളത്തിൽ പുരുഷനായാലും സ്ത്രീ ആയാലും സാർ വിളിക്ക് കുഴപ്പമില്ല. തങ്ങളുടെ യജമാന ഭക്തി കാണിക്കുന്നതിനു ഇടക്കിടെ സാർ പറയുന്നവരുമുണ്ട്. സ്കൂളിൽ കുട്ടികൾ അധ്യാപകരെ സാർ / ടീച്ചർ എന്നാണ് വിളിക്കാറ്. മറ്റൊരാളെ കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ സാർ കൂട്ടിച്ചേർത്തു അരവിന്ദൻ സാർ, കൃഷണൻ സാർ, ഗീത മാഡം, സംഗീത മാഡം എന്നിങ്ങനെയും പറയും. ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം സ്കൂളുകളിലും മറ്റും അധ്യാപികമാരെ മിസ്സ്‌ എന്നാണ് വിളിക്കുക.

ഹിന്ദിമേഖലയിൽ സർവസാധാരണമാണ് ജീ സംബോധന. പേരിന്റെ അവസാനം ജീ ചേർത്ത് വിളിക്കുന്നതും സാധാരണം. സാർജീ ന്നു സാറും ജീയും കൂട്ടി വിളിക്കുകയും ചെയ്യും. മന്ത്രിജീ, ഡയറക്ടർ ജീ തുടങ്ങി ഔദ്യോഗിക പദവിയോടൊപ്പവും ആകാം. സ്ത്രീയെയും പുരുഷനെയും ജീ കൂട്ടി വിളിക്കാം. സാർ വിളി പോലെ തന്നെ ഇടക്കിടക്ക് ജീ, ജീ എന്നും പറയാം.

മൂന്നാമത്തേത് ശ്രീ ആണ്. സാധാരണമല്ലെങ്കിലും പലരും ശ്രീ ഉപയോഗിച്ചും അഭിസംബോധന ചെയ്യാറുണ്ട്.

ഇതിൽ ഏതാണ് കൂടുതൽ ഉചിതവും സുഖവും ആയിട്ടുള്ളത് എന്ന് പരിശോധിക്കാം. എല്ലാം വിവിധ മേഖലകളിൽ, വിവിധ സന്ദർഭങ്ങളിൽ, വിവിധ ബന്ധങ്ങളിൽ വിളിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഏത് മെച്ചം എന്നൊന്നും ഒറ്റ വാക്കിൽ പറയാനാകില്ല.

അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന ആളെ ബഹുമാനിക്കുന്നതിലേറെ, തന്റെ താഴ്മയും വിധേയത്വവും സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ് സാർ വിളി. മിലിട്ടറിയിലും മറ്റും മേലുദ്യോഗസ്ഥന്റെ ആജ്ഞ തലയിലേറ്റി സ്വീകരിക്കുന്ന വാക്ക് കൂടിയാണത്. അത് ഒരു വിദേശ വാക്കും ഇംഗ്ലീഷ്കാരുടെ സംഭാവനയുമാണ്. വിളിക്കുന്നവന് ചിലപ്പോൾ അപകർഷതാ ബോധവും ഉണ്ടാകും. എങ്കിലും സാർ വിളിക്കാണ് പ്രചാരം.

ജീ എന്നത് ഹിന്ദി വാക്കാണ്. ബഹുമാനപൂർവം വിളിക്കുന്ന വാക്ക്. പലപ്പോഴും പേരോട് കൂടിച്ചേർത്തു വിളിക്കും. അതിൽ വിളിക്കുന്നവന്നു അധമബോധം വരുന്നില്ല. തിരിച്ചും ജീ ചേർത്ത് വിളിക്കാം. സാർ / മാഡം വാക്കിനു ആ സാധ്യതയില്ല.

ഇതെല്ലാം ചേർത്ത് നോക്കുമ്പോൾ പേരിനോട് ചേർത്തോ, അല്ലാതെയോ ജീ വിളിക്കുന്നതാണ് കൂടുതൽ ഉചിതവും സുഖവും എന്ന് തോന്നുന്നു. ശരിയായിരിക്കാം, അല്ലായിരിക്കാം.

അഭിപ്രായം പറയുമല്ലോ.

വി എ എൻ 05.05.2024

സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടുമ്പോൾ ഇന്ത്യൻ പൗരന്റെ ശരാശരി ആയുസ്സ് 37 വയസ്സ് ആയിരുന്നു. അതിനും കുറച്ചു വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് 35 ഉം. ഇപ്പോൾ കേരളത്തിൽ പുരുഷന്റെ ശരാശരി വയസ്സ് 77 ഉം സ്ത്രീയുടെത് 79 ഉം. ഇനിയും വർധിക്കാൻ സാധ്യത.

ഗാന്ധിജി വിവാഹം കഴിക്കുമ്പോൾ പ്രായം 13. കസ്തൂർബായിക്ക് 14. ബി ആർ അംബേദ്കർ വിവാഹം കഴിക്കുമ്പോൾ പ്രായം 15. രമാബായിക്ക് 9. ഗുരു നാനാക്കിന് വിവാഹ സമയത്ത് പ്രായം 14, സുഖാനിക്ക് 10. അബ്ദുൽ കലാം ആസാദിന് 13. ഇന്നാകട്ടെനിയമ പ്രകാരം ചുരുങ്ങിയ വിവാഹ പ്രായം വരന്നു 21 ഉം വധുവിന്ന് 18 ഉം ആണെങ്കിലും രണ്ടു പേരും വിവാഹം കഴിക്കുന്നത് മിക്കവാറും 25 വയസ്സിനു മേലെ. ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസവും കഴിഞ്ഞു ജോലി കിട്ടുമ്പോൾ 25 കഴിയും. അതിന്നു ശേഷം വിവാഹം.

പണ്ട് മിക്കവാറും പേർ മട്രിക്കലേഷൻ / എസ് എസ് എൽ സി പാസ്സായി 18 ന്റെയും 20ന്റെയും ഇടയിൽ ജോലിയിൽ കയറിയിട്ടുണ്ടാവും. ഇപ്പോൾ ജോലി കിട്ടുന്നത് മിക്കവാറും 25 ന്നും 35 ന്നും ഇടക്കാണ്. ചിലപ്പോൾ 40 ഉം ആവും.

അഞ്ചു വയസ്സാകുമ്പോഴാണ് ഇപ്പോൾ സ്കൂളിൽ ചേർക്കുന്നത്. പണ്ട് മുതലേ അത് തന്നെ. മാത്രമല്ല 3 വയസ്സായാൽ എൽ ജി കെ യും പിന്നെ യു ജി കെ യും. മറ്റെല്ലാ രംഗത്തും വയസ്സ് കൂടുമ്പോൾ കുഞ്ഞുകുട്ടികളുടെ കാര്യത്തിൽ മാത്രം ഒരു ദയയുമില്ല.

പണ്ട് 5 വയസ്സിൽ സ്കൂളിൽ ചേരുന്നത് വരെ കുട്ടികൾ കളിച്ചു വളർന്നവരാണ്. എൽ കെ ജി യും യു കെ ജി യും ഒന്നുമില്ല. കുഞ്ഞാകുമ്പോൾ കളിക്കാൻ അവസരം വേണം. ഔപചാരിക വിദ്യാഭ്യാസമല്ല വേണ്ടത്. മറ്റെല്ലാറ്റിനും വയസ്സ് കൂടിയത് പോലെ ഔപചാരിക വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്നും വയസ്സ് കൂടേണ്ടേ?

കേന്ദ്ര സർക്കാറിന്റെ നാഷണൽ എഡ്യൂക്കേഷൻ പോളിസി നിർദേശമനുസരിച് 6 വയസ്സാണ് സ്കൂൾ പ്രായം. യു പി, ബംഗാൾ, തമിഴ് നാട് തുടങ്ങി മിക്കവാറും സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഇത് നടപ്പാക്കി. കർണാടകത്തിൽ 5.5 വയസ്സാണെന്നു അറിയുന്നു. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സന്തുഷ്ടമായ രാജ്യങ്ങളിലൊന്നായ ഫിൻലാൻഡിൽ അത് 7 വയസ്സാണ്. യു കെ യിൽ ഇപ്പോഴും 5 തന്നെ.

പെട്ടെന്ന് വിദ്യാഭ്യാസ പ്രായം അഞ്ചിൽ നിന്നും ആറാക്കി ഉയർത്തുമ്പോൾ ആദ്യ വർഷത്തിൽ കുറവ് അഡ്മിഷൻ, അധ്യാപകരുടെ തസ്തികയിൽ വരുന്ന കുറവ്, രക്ഷിതാക്കളിൽ നിന്നും പരാതി തുടങ്ങി പല പ്രശ്നങ്ങളും വരും. എങ്കിൽ പോലും കുട്ടികൾക്ക് കളിച്ചു വളരുവാനുള്ള അവരുടെ അവകാശം അംഗീകരിക്കാതിരിക്കാനാവില്ല. മറ്റൊന്ന്, അഖിലേന്ത്യ അടിസ്ഥാനത്തിലും ലോകത്തിലാകെയുമുള്ള മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കാൻ പറ്റുമോ?

വിദ്യാഭ്യാസ വിചക്ഷണരും ഭരണാധികാരികളും മാതാപിതാക്കളുംസമൂഹവും തീർച്ചയായും ചിന്തിക്കേണ്ട ഒരു സുപ്രധാന പ്രശ്നമാണിത്. കൊച്ചു കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് കളിക്കാനുള്ള അവകാശം, വളർന്ന മനുഷ്യരുടെ സൗകര്യത്തിന്നു വേണ്ടി നൽകാതിരിക്കാൻ കഴിയുമോ?

വി എ എൻ 04.05.2024

വയോജനങ്ങളുടെ എണ്ണം വർധിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു, കുട്ടികളുടെ എണ്ണം കുറയുകയും. ഉപദേശിക്കാൻ കുട്ടികളെക്കാളും നല്ലത് വയോജനങ്ങളാണ് എന്ന ബോധവും വളരുന്നു.

ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആയുഷ്കാലമുള്ള ഒരു രാജ്യമാണ് ജപ്പാൻ. അവിടുത്തെ വിദഗ്ധ മന : ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഡോ. ഹിഡെക്കി വാഡ യുടെ ഉപദേശങ്ങളാണ് താഴെ കൊടുക്കുന്നത്. സ്വീകരിക്കാം, സ്വീകരിക്കാതിരിക്കാം. ഉപദേശങ്ങൾ :

1. നടന്നു കൊണ്ടേയിരിക്കുക

2. വിഷമം തോന്നുമ്പോൾ ദീർഘശ്വാസം എടുക്കുക

3. ആവശ്യമായ വ്യായാമം.

4. വേനൽക്കാലത്തു എ സി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ ധാരാളം വെള്ളം കുടിക്കുക

5. ഡയപേർസ് ഉപയോഗിക്കുന്നത് നടക്കാൻ സൗകര്യമാണ്.

6. എത്ര ചവക്കുന്നുവോ അത്ര നിങ്ങളുടെ തലച്ചോറും ദേഹവും ഉർജസ്വലമാവും

7. മറവി വയസ്സ് കാരണമല്ല, തലച്ചോർ ഉപയോഗിക്കാത്തത് കൊണ്ടാണ്.

8. ഒട്ടനവധി മരുന്നുകളുടെ ആവശ്യമില്ല

9. ബിപിയും ബ്ലഡ്‌ പ്രഷറും ആവശ്യമില്ലാതെ കുറക്കേണ്ടതില്ല.

10. ഒറ്റക്കാവുന്നത്, വിശ്രമമായി കണക്കാക്കുക

11. മടിയനായിരിക്കുന്നത് മോശം കാര്യമല്ല.

12. ഡ്രൈവർ ലൈസൻസ് അനാവശ്യം

13. ഇഷ്ടമുള്ളത് മാത്രം ചെയ്യുക. വെറുപ്പുള്ള കാര്യങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുക

14. പ്രായമായാലും ലൈംഗിക ബന്ധം തുടരാം.

15. എപ്പോഴും വീട്ടിൽ തന്നെ ഇരിക്കാതിരിക്കുക

16. ഇഷ്ടമുള്ള ഭക്ഷണം കഴിക്കുക, അല്പം തടി മോശമല്ല.

17. എല്ലാം സൂക്ഷിച്ചു ചെയ്യുക

18. വെറുക്കുന്നവരെ ഒഴിവാക്കുക

19. എല്ലായ്പോഴും ടി വി കാണാതിരിക്കുക

20. അവസാനം വരെ രോഗത്തോട് പൊരുതുന്നതിന്നു പകരം അതുമായി സമഞ്ജസപ്പെടുക

21. എല്ലാറ്റിനും ഒരു വഴിയുണ്ട് ” കാർ കുന്നിലെത്തുമ്പോൾ, വേറൊരു വഴിയുണ്ടാകും. “

22. മാംസം കഴിക്കുക,, പ്രത്യേകിച്ച് red meat.

23. 10 മിനുട്ടിൽ കുളി പൂർത്തിയാക്കുക

24. ഉറക്കം അടിച്ചേൽപ്പിക്കാതിരിക്കുക

25. ഇഷ്ടമുള്ള കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത് തലച്ചോറിനെ ശക്തിപ്പെടുത്തും

26. പറയാനുള്ളത് പറയുക, മടിക്കേണ്ട

27. കുടുംബ ഡോക്ടർ ആവശ്യം

28. വലിയ ക്ഷമാശീലൻ ആകണമെന്നില്ല. ‘ മുരടൻ കിഴവൻ ‘ ആയാലും കുഴപ്പമില്ല.

29. ഇടക്ക് വാക്ക് മാറ്റിപ്പറഞ്ഞാലും കുഴപ്പമില്ല

30. അവസാനകാലത്തെ ഡെമെന്ഷ്യ ( കടുത്ത ഓർമ്മക്കുറവ് ) ദൈവത്തിന്റെ സമ്മാനമായി കണക്കാക്കുക

31. പഠനം നിർത്തുമ്പോൾ നിങ്ങൾ വേഗത്തിൽ വയസ്സനാകും

32. കീർത്തിക്ക് ദുരാഗ്രഹം അരുത്. ഇപ്പോൾ ഉള്ളത് ധാരാളം

33. ശുദ്ധഗതി വയോജനങ്ങളുടെ അവകാശം

34. കൂടുതൽ വിഷമമുള്ള കാര്യം കൂടുതൽ ആസ്വദിക്കാവുന്നത്

35. വെയിൽ കായുക ( തണുപ്പ് രാജങ്ങളിലെ കാര്യം )

36. മറ്റുള്ളവർക്ക് ഗുണമുള്ള കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുക

37. അലസമായി ജീവിക്കുക

38. ആഗ്രഹമാണ് ആയുഷ്കാല വർധനവിന്റെ അടിസ്ഥാനം

39. സുഖമായി ജീവിക്കുക

40. നല്ല വണ്ണം ശ്വസിക്കുക

41. ജീവിത രീതി നിങ്ങളുടെ കയ്യിൽ

42. എല്ലാം ക്ഷമാപൂർവം സ്വീകരിക്കുക

43. സന്തുഷ്ടരായാൽ ജനകീയരാവും.

44. പുഞ്ചിരി, ഭാഗ്യം വരുത്തും.

( ഏകദേശ തർജമ ).

വി എ എൻ 03.05.2024

There is no parallel for the historical and glorious strike of the Railway workers in May 1974, which continued for more than three weeks. The strike was to start from 8th May 1974, but the arrest of top leaders including Com. George Fernandez, Secretary General of AIRF, resulted in the strike a few days earlier. The entire railways system collapsed due to the strike. Thousands of trains were stranded due to the strike.

The government used all its repressive machinery against the workers. 5 comrades became martyrs. Lakhs of workers were arrested, jailed, dismissed and terminated. Railway colonies were closed, family members evacuated, electricity cut and even women and children attacked. It was a saga of struggle and sacrifice.

P and T Employees and other central government employees in Kerala, Bengal etc. participated for three days, but could not continue due to repression.

May 2024 is the 50th anniversary of this great struggle. On this day, we remember those martyrs and other comrades who challenged the government and fought for their rights including Bonus!

I am giving below how Com. A.K.Gopalan, M.P., the veteran leader of the working class, reacted when he was informed of the cruel treatment of the Railway workers and families at Calicut during the strike:

It was during the 1974 Railway Strike demanding Bonus. The strike was to start from 8th May but due to mass arrest of the leaders and workers and victimisation, it started on 3rd itself. The Central government met the strike with utmost cruelty and vengeance. Tens of thousands of workers were arrested and jailed. Railway Quarters were searched and even the family members were beaten and harassed not finding the striking workers. In many staff quarters water connection, electricity connection etc. were cut. In Calicut, the procession organized in support of the strike was attacked and people beaten and two news paper reporters also badly beaten and hospitalised. It was terror unleashed for the railway workers and their families.

It was at this time that Com. AKG along with Com. Suseela Gopalan arrived at Calicut. He was not at all well and the doctors advised complete rest. When I reported to him about the serious situation, he wanted to go to the railway quarters immediately. Though we tried to stop him going, he was adamant. We started for the Railway Colony. He stepped out from the car at the entry to the colony and told that we would walk. Com.A.Kunhiraman Nair, veteran NGO Union leader and some other comrades also reached by the time. We were about 6-7 people and led by Coms AKG and Suseela we started slowly walking in to the colony through the small road. Women and children who were alone in the houses saw AKG and started joining us. Within a few minutes, it became a jatha and culminated in the school premises inside the colony. By the time, police also came to the spot. Party comrades also reached. A loudspeaker was brought and Com.AKG started speaking. One police official, without knowing who it was speaking, came forward and threatened to arrest. AKG told him that ‘I am AKG and you can arrest me’. The poor policeman was dumbfounded and became silent. By that time, senior police officers came and the situation became normal. AKG spoke consoling the families of Railwaymen and told that nothing will happen to them, and also warned the police officers that he will come and sit there in dharna if the harassment continues. Within a few minutes the meeting was over after Com. Suseela Gopalan also addressed.After this incident, there was a halt to the harassment of the families in the railway quarters.

V A N Namboodiri 03.05.2024

ചില ചരിത്ര വ്യക്തികളുടെ മരണ സമയത്തെ വയസ്സ് താഴെ കൊടുക്കുന്നു :

ബുദ്ധൻ – 80

അശോക ചക്രവർത്തി – 72

യേശുക്രിസ്തു – 33

മുഹമ്മദ്‌ – 60

ശങ്കരാചാര്യർ – 32

ഗുരു നാനാക് – 70

ഭഗത് സിംഗ് – 23

ആനി ഫ്രാങ്ക് – 16

ചേ ഗുവെര – 39

റാണി ലക്ഷ്മി ബായ് – 29

ചെങ്കിസ്ഖാൻ – 65

അലക്സാണ്ടർ – 32

ക്ലിയോ പാട്ര – 37

നെപ്പോളിയൻ – 51

ഹിറ്റ്ലർ – 56

ഗാന്ധിജി – 78

ജവാഹർലാൽ നെഹ്‌റു – 74

ഇന്ദിര ഗാന്ധി – 66

സുഭാഷ് ചന്ദ്ര ബോസ് -48

കാൾ മാർക്സ് – 64

ലെനിൻ – 53

ഫിഡൽ കാസ്ട്രോ – 90

വിൻസ്റ്റൺ ചർച്ചിൽ – 90

ജോൺ കെന്നഡി – 46

എ കെ ജി – 72

ഇ എം എസ് – 89

ജ്യോതി ബസു – 95

ക്യാപ്റ്റൻ ലക്ഷ്മി – 98

കെ ആർ ഗൗരി അമ്മ – 100

ഇത് നോക്കുമ്പോൾ ചില കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമാകുന്നു.

1. ചെറു പ്രായത്തിന്നിടയിൽ തന്നെ മഹത്തായ കാര്യങ്ങൾ നിർവഹിക്കാൻ കഴിയും. ചെറുപ്പം അതിനൊരു തടസ്സമല്ല.

2. നൂറ്റാണ്ടുകളിലൂടെ മനുഷ്യന്റെ ആയുഷ്കാലം കൂടിവരുന്നുണ്ട്. പ്രായം കൂടിയാലും സജീവമായി തങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്വം നിർവഹിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതും വ്യക്തം.

3. ഇന്നല്ലെങ്കിൽ നാളെ, നല്ലൊരു വിഭാഗം ജനത 100 വയസ്സിൽ കൂടുതൽ ജീവിക്കും. അറിഞ്ഞേടത്തോളം ഏറ്റവും പ്രായമുള്ളതു 117 വയസ്സുകാരിയാണ്. പൂർണായുസ്സ് എന്ന് വിഭാവനം ചെയ്യുന്ന 120 വയസ്സ് ലക്ഷ്യം പ്രാപിക്കാൻ അടുത്ത് തന്നെ കഴിയും.

ഇതെഴുവാൻ കാരണം പല സുഹൃത്തുക്കളും എഴുപതും എഴുപത്ത ഞ്ചും ചിലപ്പോൾ അതിനു മുമ്പും ‘എനിക്ക് വയസ്സായി. ഇനി ഒന്നും വയ്യ ‘ എന്ന് പറഞ്ഞ് വീട്ടിൽ അടങ്ങി ഒതുങ്ങി ഇരിക്കുന്നു. വലിയ രോഗമൊന്നുമില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഇനിയും ഒരു പാട് പ്രവർത്തിക്കാനാകും. മൂലക്കിട്ട സൈക്കിൾ തുരുമ്പ് പിടിച്ചു പോകും. ദിവസ ഉപയോഗവും, വേണ്ട റിപ്പയർ നടത്തലുമായാൽ, വണ്ടി കുറേക്കാലം കൂടി നന്നായി ഓടും. വണ്ടി മാത്രമല്ല നമ്മൾ വയോജനങ്ങളും. ( ഫോട്ടോകൾ : 85 മുതൽ 90 വരെയും അതിന്നു മേലെയും സജീവമായി രംഗത്ത് : സർവശ്രീ കെ പി സഹദേവൻ, എസ് ആർ പി, ടി പദ്മനാഭൻ, എ പി നമ്പൂതിരി, ടി കെ ഹംസ, വി കെ സി, ഒപ്പം )

വി എ എൻ 02.05.2024

കേരളീയർ വിദ്യാ സമ്പന്നരാണ്, വൃത്തിയുള്ളവരാണ്, മാന്യമായി പെരുമാറാൻ അറിയുന്നവരാണ്. പല കാര്യങ്ങളിലും കേരളം ഇന്ത്യയിൽ ഒന്നാമതാണെന്ന് മാത്രമല്ല വികസിത മുതലാളിത്ത രാജ്യങ്ങളോട് കിട പിടിക്കുന്നതുമാണ്.

വൃത്തിയുടെ കാര്യം എടുക്കാം. സ്വന്തം വീടും ചുറ്റുപാടും എത്ര വൃത്തിയായാണ്, ഭംഗിയായാണ് നാം സൂക്ഷിക്കുന്നത്! ചെറിയൊരു പൊടി കണ്ടാൽ പോലും ഉടൻ അതെടുത്തു കളയും. സ്വീകരണ മുറി എത്ര സുന്ദരമായാണ് ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നത്?

പക്ഷെ പുറത്തിറങ്ങിയാൽ നമ്മൾ മറ്റൊരാളായി മാറുന്നു. സിഗററ്റും ബീഡിയും വലിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ കുറ്റി റോഡിൽ വലിച്ചെറിയുന്നു. വീട്ടിൽ നിന്നു കയ്യിൽ കരുതിയ പാഴ് വസ്തുക്കളും ഭക്ഷണാവശിഷ്ടങ്ങളും അടങ്ങിയ പൊതി അപ്പുറവും ഇപ്പുറവും നോക്കി റോഡിന്റെ അരികിലേക്ക് ഇടുന്നു. കാറിൽ നിന്നും ചോക്ലേറ്റിന്റെയും ഐസ് ക്രീമിന്റെയൊക്കെ ശേഷിപ്പുകൾ വലിച്ചെറിയപ്പെടുന്നു. എത്ര പഴയ ചെരി പ്പുകളും, ഷൂവും ഒക്കെയാണ് റോഡരികിൽ!

ഹോട്ടലുകളിലെല്ലാം ചവറ്റുകൊട്ടകൾ പല സ്ഥലങ്ങളിലുമായി വെച്ചിരിക്കുന്നത് കാണാം. എന്നാൽ കൈയും മുഖവും തുടച്ച കടലാസോ, പണം കൊടുത്ത ശേഷമുള്ള ബില്ലോ അവയിലിടാതെ നിലത്തിടുന്നത് സാധാരണം. കുറെ കടലാസുകളാവുമ്പോൾ അവിടുത്തെ ജീവനക്കാർ അവയെടുത്തു കൊട്ടയിലിടും.

നല്ല രീതിയിൽ സംരക്ഷിക്കുന്ന പാർക്കുകൾ നമുക്കുണ്ട്. വൃത്തിയായി സൂക്ഷിക്കണമെന്ന ബോർഡുകളുമുണ്ട്. എന്നാലും ചിലർ കഴിച്ച ഭക്ഷണ അവശിഷ്ടങ്ങളും, കടലാസ്സുകളുമൊക്കെ ചവറ്റു കൊട്ടകളിലിടാതെ പാർക്കിൽ തന്നെ വലിച്ചെറിയുന്നു. കടലപ്പൊതികളും, ഐസ് ക്രീം കപ്പുകളും, കടലാസ് പ്ലേറ്റുകളുമൊക്കെ ബീച്ചിലും പാർക്കിലുമൊക്കെ നിറഞ്ഞു കാണും. ഇങ്ങിനെ മലിനമാക്കുന്നതു ശരിയല്ലെന്ന് അറിയുന്നവർ പോലും ഒന്നും പറയില്ല. എങ്ങിനെയായിരിക്കും പ്രതികരണം എന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ.

തീവണ്ടികൾ പൊതുസ്വത്താണ്. പലപ്പോഴും ശുചി മുറിയിൽ കയറാൻ തന്നെ വിഷമം തോന്നും. വെള്ളം ഒഴിക്കാത്തതു കൊണ്ടുള്ള രൂക്ഷ ഗന്ധം. ടോയ്ലറ്റ് കടലാസുകൾ പലപ്പോഴും താഴെ നിലത്തുണ്ടാകും.

വണ്ടിയുടെ ഇടനാഴിയിൽ വലിയ ചവറ്റു സഞ്ചികൾ ഉണ്ടെങ്കിലും, ചായ കുടിച്ച കപ്പുകളും പ്ലേറ്റുകളും മറ്റും തീവണ്ടിക്കകത്തു അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും ഉരുണ്ടു കളിക്കുന്നുണ്ടാകും. ചിലർ പുറത്തേക്കു വലിച്ചെറിയും. റെയിലിന്റെ രണ്ടു വശവും ഇവ കൂട്ടിക്കിടക്കുന്നതും കാണാം.

മതപരമായ ഉത്സവങ്ങളും മറ്റും കഴിഞ്ഞാൽ അവിടങ്ങളിൽ നിന്നും കൊട്ടക്കണക്കിന്ന് മാലിന്യ വസ്തുക്കൾ പിറ്റേന്ന് നീക്കി വൃത്തിയാക്കേണ്ടി വരും.

ശുചിത്വത്തിന്റെയും വൃത്തിയുടെയും കാര്യത്തിൽ നാം ഒരുപാട് മുന്നോട്ട് വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇനിയും ഒട്ടേറെ മുന്നോട്ട് പോകാനുണ്ട്. പൊതുസ്ഥലങ്ങൾ, വീടുകൾ പോലെ തന്നെ, വൃത്തിയായിരിക്കണമെന്ന ഒരു നിർബന്ധ ബുദ്ധി നമുക്ക് വേണം. ഒരു നല്ല മാറ്റം അത്യാവശ്യം.എല്ലാവരുടെയും കൂട്ടായ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെയേ അത് സാധ്യമാകൂ.

വി എ എൻ നമ്പൂതിരി 01.05.2024